Saturday, 4 April 2026

અવાજ વગરનો પડઘો: લિફ્ટ નંબર ૧૩

 

અવાજ વગરનો પડઘો: લિફ્ટ નંબર ૧૩


મુંબઈના એક પોશ વિસ્તારમાં આવેલી ૩૦ માળની ઈમારત 'સ્કાય હાઈ ટાવર્સ' માં આધુનિક સુવિધાઓ બધી હતી, પણ એક રહસ્ય છુપાયેલું હતું. આ ઈમારતમાં ૧૩મા નંબરનો માળ જ નહોતો. બટન પેનલ પર ૧૨ પછી સીધું ૧૪ આવતું. પરંતુ, બિલ્ડિંગના સર્વિસ રૂમમાં કામ કરતા રાઘવને ખબર હતી કે સત્ય કંઈક અલગ છે.

રાઘવ રાત્રિની શિફ્ટમાં કામ કરતો હતો. એક રાત્રે જ્યારે તે લિફ્ટ રિપેર કરી રહ્યો હતો, ત્યારે અચાનક લિફ્ટ ૧૨ અને ૧૪ માળની વચ્ચે અટકી ગઈ. ડિસ્પ્લે પર લાલ અક્ષરે દેખાયું: "માળ નંબર ૧૩".

ખોવાયેલો માળ

લિફ્ટનો દરવાજો ધીમેથી ખૂલ્યો. સામે એક લાંબો અંધારો કોરિડોર હતો. રાઘવને લાગ્યું કે આ કદાચ કોઈ ટેકનિકલ ભૂલ હશે, પણ તેની જિજ્ઞાસા તેને બહાર ખેંચી ગઈ. જેવો તે બહાર નીકળ્યો, લિફ્ટનો દરવાજો ધડામ દઈને બંધ થઈ ગયો.

કોરિડોરમાં વિચિત્ર પ્રકારની ગંધ આવતી હતી—જાણે વર્ષો જૂના કાગળો અને સુકાઈ ગયેલા ફૂલોની મિશ્રિત ગંધ. ચાલતી વખતે રાઘવને લાગ્યું કે કોઈ તેની પાછળ ચાલી રહ્યું છે. જ્યારે તે ઊભો રહેતો, ત્યારે ડગલાંનો અવાજ પણ બંધ થઈ જતો.

ઓરડો નંબર ૧૩૦૧

સામે એક દરવાજો હતો જેના પર પિત્તળની તકતી પર લખ્યું હતું: ૧૩૦૧ - ડૉ. આકાશ મેહતા. રાઘવને યાદ આવ્યું કે પાંચ વર્ષ પહેલાં એક પ્રખ્યાત વૈજ્ઞાનિક આ બિલ્ડિંગમાંથી રહસ્યમય રીતે ગાયબ થઈ ગયા હતા.

તેણે દરવાજો ધકેલ્યો. અંદર એક પ્રયોગશાળા હતી. ટેબલ પર એક ટેપ રેકોર્ડર પડ્યું હતું. રાઘવે પ્લે બટન દબાવ્યું. ડૉ. આકાશનો અવાજ ગુંજ્યો: "મેં સમયને રોકવાનો રસ્તો શોધી લીધો છે. પણ આ રસ્તો એકતરફી છે. જે પણ આ માળ પર આવશે, તે વર્તમાન દુનિયા માટે ગાયબ થઈ જશે. અત્યારે રાતના ૨:૧૫ વાગ્યા છે અને હું મારી સામે મારો જ બીજો પડછાયો જોઈ રહ્યો છું..."

રાઘવના કાંડા ઘડિયાળમાં જોયું—બરાબર ૨:૧૫ વાગ્યા હતા.

પ્રતિબિંબનું સત્ય

અચાનક પ્રયોગશાળામાં રહેલો એક મોટો અરીસો ધ્રૂજવા લાગ્યો. રાઘવ પોતાનો ચહેરો અરીસામાં જોવા ગયો, પણ ત્યાં તેનો ચહેરો નહોતો! અરીસામાં ડૉ. આકાશ મેહતા દેખાતા હતા, જે રાઘવની જેમ જ ડરેલા હતા.

ડૉક્ટરે અરીસાની અંદરથી રાઘવ સામે જોયું અને બૂમ પાડી, "ભાગ અહીંથી! તે તારો ચહેરો ચોરી રહ્યો છે!"

રાઘવ પાછળ ફર્યો. તેની સામે કોઈ ઉભું હતું. એ આબેહૂબ રાઘવ જેવો જ દેખાતો હતો—એ જ કપડાં, એ જ કદકાઠી, પણ તેની આંખો એકદમ સફેદ હતી. એ 'બીજો રાઘવ' બોલ્યો, "વર્ષોથી હું આ ૧૩મા માળે કોઈના શરીરની રાહ જોતો હતો. આભાર, રાઘવ."

ભયાનક અંત

રાઘવ જીવ બચાવીને લિફ્ટ તરફ દોડ્યો. લિફ્ટનો દરવાજો ખૂલ્યો અને તે અંદર કૂદી પડ્યો. તેણે ગભરાઈને 'ગ્રાઉન્ડ ફ્લોર'નું બટન દબાવ્યું. લિફ્ટ નીચે ઉતરી અને દરવાજો ખૂલ્યો.

બહાર સવારનો સૂરજ ઉગી રહ્યો હતો. ચોકીદારે રાઘવને જોઈને સલામ કરી, "રામ રામ સાહેબ! આજે વહેલા આવી ગયા?" રાઘવને નવાઈ લાગી. ચોકીદાર તેને 'સાહેબ' કેમ કહેતો હતો? તેણે લિફ્ટના કાચમાં પોતાનું મોઢું જોયું. તેની ચીસ નીકળી ગઈ. અરીસામાં રાઘવનો ચહેરો નહોતો, પણ ડૉ. આકાશ મેહતાનો ચહેરો હતો!

તે જ સમયે, બિલ્ડિંગના ગુંજતા અવાજમાં લિફ્ટ ફરીથી ૧૩મા માળ તરફ જઈ રહી હતી, જેમાં અસલી રાઘવની આત્મા હંમેશા માટે કેદ થઈ ગઈ હતી. 'નવો રાઘવ' (જે હકીકતમાં પેલો પડછાયો હતો) હવે નીચે ઉતરીને દુનિયામાં ભળી ગયો હતો.


રહસ્ય: ઘણીવાર આપણે જેને ટેકનિકલ ભૂલ માનીએ છીએ, તે ખરેખર બીજી કોઈ દુનિયાનો પ્રવેશદ્વાર હોઈ શકે છે. શું તમે ક્યારેય તમારી લિફ્ટમાં ૧૩મું બટન જોયું છે?

1 comment: